- روی دیوار نمازخانه دبیرستان محل اسکان اردوی جهادی نوروز امسال٬ جدول زندگانی ائمه رو به صورت خیلی بزرگ کشیده بود. ناخود آگاه نگاهم رفت روی سن ائمه...    کمترینش متعلق به مادر بود.... فقط ۱۸  سال....

- میخواستم از جهادی بگم... از بچه هایی که جونشون کف دستشون بود توی جاده ای که فاصله مرگ و زندگیش یه جای تایر بود و یا شکستن سگ دست ماشین یا.... اما نگفتنش از گفتنش بهتره....

ـ میخواستم بیشتر از فاطمیه بگم. توان نداشتم. از هر سمتی که خواستم وارد بشم نتونستم. برام خیلی سخت بود. خدا خیر بده به کسانی که روضه حضرت رو میخونن. واقعا سخته. حتی شنیدنش... حتی گریه کردنش.... گلوی آدم میگیره.... باد میکنه....

- به قربان دل سوخته مولا...

 

                                     -------------------------------------------------------------------------

ـ مدتی توفیق نوشتن نبود......

ـ اردوهای جهادی حال و روز خوبی ندارن...

ـ اللهم اشف مرضانا بالاخص مریض المنظور...

ـ اللهم احفظ سیدنا القائد....

                                                                                                 یا علی

- موقع سخنرانی توی ماشین بودم. محو صلابت رهبر شده بودم. چند بار نزدیک بود تصادف کنم. خیلی وقت بود یه همچین سخنرانی انقلابی نشنیده بودم. از جنس سخنرانی های اول انقلاب بود. مخاطبین هم سنگ تموم گذاشتن. این معنای قرنی است که در آن اسلام حرف اول و آخر را خواهد زد....

- هنوز معنای شفا پیدا کردن مومن رو نمیدونم. شفا پیدا کردن، ماندن در دنیاست یا رفتن؟ قطعا دعای مولا در حق مادر استجابت شده است. دعای مولا شفای مادر عالم است و او خواهد رفت. پس شفای مادر٬ در رفتن است و ملحق شدن به پدر....

ـ مولای من ، میخواهم تهنیت بگویم و بیعت کنم با شما. کجا بیایم آقاجان؟ کجا....  

- در تعجبم از اسمی که برا حاج بخشی انتخاب شده بود. "ذبیح الله..."

 

                                                          -------------------------------------------------------

ـ اللهم احفظ سیدنا القائد.....

ـ اللهم اشف مرضانا بالاخص مریض المنظور.....

ـ دلتنگ جهادیم....

 

                                                                                                      یا علی

 

ـ بعد از روضه رفتیم چای بخوریم. مثل همیشه گفتم من که با یه استکان سیر نمیشم. استکان رو بردم جلو گفتم اگه میشه دوباره پرش کن. گفت نمیشه! یه استکان دیگه بردار. گفتم چرا؟ گفت بالاخره ما هم با شستن استکانا ثواب میبریم٬ استکان بیشتر یعنی بیمه شدن بهتر.....

ـ سال ۸۳ بود. بعد از دعای ندبه داشتم ظرفهای صبحانه هیئت دانشگاه رو میشستم. هوا سرد بود و آب سردتر. همین باعث شده بود با دقت مکفی ظرف ها رو نشورم. اومد کنارم نشست و ظرف ها رو دوباره گرفت زیر آب و گفت: فلانی صاحب این هیئت کیه؟ منم با اعتماد به نفس گفتم: مال حضرت زهرا. گفت: مرد حسابی اگه حضرت زهرا بالا سرت بود همین طوری ظرف ها رو میشستی؟.....

 

                                            ----------------------------------------------------------------------

ـ روز تاسوعا تلوزیون رو براش روشن کردم و بهش گفتم امروز تاسوعاست. رفتم به کارام برسم که دیدم هق هق گریش بلند شد. یه لحظه خودم رو گذاشتم به جاش. یه عمر پای روضه های آقا بوده و نوکری آقا رو کرده و حالا زمین گیری نمیذاره. خیلی دلم گرفت. درد دلش رو خوب میفهمم. اما تصور یه همچین لحظه ای هم برام سخته. الهی به حق الحسین.....

ـ آقا امام حسین وقتی علمدارش روی زمین افتاد فرمودن که الان پشتم شکست. توی این محرم این جمله خیلی فکرم رو مشغول کرده. حضرت عباس با ادب بود٬ گوش به فرمان بود٬  علمدار بود٬ سقا بود٬ پاسبان حرم بودو ..... اما همه اینا به نظرم معلول یه علتیه که هنوز نتونستم پیداش کنم. علتی که خیلی ارزشش بالاتر از عبارت های بالاست....

ـ مکروهه که پدر زیر تابوت پسر رو بگیره. باید بقیه این کارو بکنن. قربون آقا برم. حتی مکروهات رو هم انجام ندادن. صدا زدن: جوانان بنی هاشم بیایید.....

ـ محتوای هیئات داره کم کم ضعیف میشه. درسته میخایم همه رو بیاریم زیر علم آقا اما باید توجه داشت که نباید همه چیز رو فدا کرد. اقتدا کنیم به خود آقا امام حسین. میتونست با فدا کردن بعضی از چیزها به جای هفتاد و دو تن ٬ هفتاد و دو هزار تن داشته باشه اما.....

 

                                                                                                                 یا علی

توی جلسه بودیم که ناگهان دیدیم همه دارن داد میزنن و به سمت یه نقطه مشخصی می دون. از کانکس رفتیم بیرون که ببینیم چی شده. کارگری از طبقه جهارم افتاده بود پایین و با پشت رفته بود تو چاله آسانسور.....

به هیچ وجه دلم نمیومد برم جلو و ببینم چه بلایی سرش اومده. هر کی میرفت یه وای میگفت و میومد عقب. طاقت نیاوردم. گفتم شاید یه کاری بشه کرد. تا صحنه رو دیدم گلوم باد کرد و مثل فنر به عقب جستم....

یک ساعت بعد یکی از پیمونکارا اومد دنبالم که بریم سر پروژه. گفت چرا اینجوری هستی؟ قضیه رو براش گفتم. گفت فلانی چند سالته؟ گفتم ۲۵ سال. گفت: "پس آب بندی نشدی! سنت قد نمیده به اون موقع ها". گفتم: "کدوم موقع؟" گفت: "جنگ رو میگم. از این صحنه ها این قدر دیدیم که آب بندی شدیم." دم به اشک شد و  یکی دو تا از خاطرات دوستاشو گفت..... ما هم با اون حالمون.....

 

                                                                   ----------------------------------------------------

ـ میان محب بودن و شیعه بودن گیر کرده ام! مولا جان مددی....

ـ یعنی امکان داره یه بار دیگه از سه راهی حمیدیه نوای "ای لشکر صاحب زمان" بلند بشه...

ـ عرفه نزدیک است و من شرمنده اربابم و بعد از اون شرمنده مصطفی که نتونستم کاری بکنم....

                                                                                                             یا علی

گفت داشتم میرفتم حرم آقا امام رضا که دیدم علامه بزرگوار آقای طباطبایی دارن از زیارت بر میگردن.

دویدم جلو وسلام کردم بعد به ایشون گفتم: "آقا من الان دارم میرم زیارت. به آقا چی بگم که آقا اون خواسته قلبیم رو اجابت کنه و خلاصه یه نگاه ویژه به ما بکنن؟"

علامه طبق عادت یه کم فکر کردن و با حالت بغض آلودی جواب دادن:

" آقا را به مادرش زهرا(س) قسم دهید....."

 

                            --------------------------------------------------------------------------------

ـ حاج علی خیلی به امام رضا علاقه داشت و آخر بعضی مراسما برامون میخوند:

آقا به جان مادرت

آن مادر غم پرورت

ما را مرانی از درت

.........

                                                                                                              یا علی

کوچک که بودم٬ میذاشتم توی کالسکه و میبردم حرم اقا امام رضا. حالا منم براش ویلچر گرفتم و بردمش حرم...

کوچیک که بودم وقتی به حرم میرسیدیم بلند بهم میگفت: "بابا این حرم آقاست٬ به آقا سلام بده و بگو السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا." منم میخندیدم با ذوق و شوق حرفشو تکرار میکردم. حالا که رفتیم حرم آهسته در گوشش گفتم: "آقا جون ضریح آقاست! سلام بدین." آروم سرشو به نشونه اینکه فهمیده تکون داد و با گریه آرومی گفت: "السلام علیک.....

کوچیک که بودم وقتی از زیارت بر میگشتیم بهم میگفت: "بابا جون یه امام رضا چی گفتی؟" منم با یه عالمه کرشمه داد میزدم وبا خنده میگفتم:" گفتم امام رضا دوست دارم." حاالا از زیارت که برمیگشتیم آروم بهش گفتم:" آقاجون با امام رضا چی گفتی؟" زد زیر گریه و آروم گفت: "به آقا گفتم گرفتارم..........

 

 

                                                   -------------------------------------------------------------------

ـ خوشحالم که هنوز روی سر در اکثر شهر ها این عبارت خودنمایی میکنه:

"به شهر شهید پرور .... خوش آمدید"

ـ حریم حرم آقا امام رضا روز به روز داره بزرگ میشه اما حرمت شکنی داره روز به روز به ضریح نزدیکتر میشه...

ـ کاروان عشق راهیست٬ آیا لیاقت داریم.....

                                                                                                             یا علی

ـ اردوی جهادی رفتن٬ همیشه شور و حال خاصی تو آدم ایجاد میکنه. دیدن بچه هایی که با تمام شور و انرژیشون وارد اردو میشن و شروع میکنن به کار یه حلاوت خاصی داری.

با همه این اوصاف اردو های جهادی حال و روز خوبی نداره. این رو به مرور زمان درک کردم. از جهادی هایی که دوره دبیرستان رفتم تا این آخریش که هفته پیش بود. احساس میکنم یه سایه ی سنگینی روی سرش افتاده. نسل جدید ما معنای واقعی جهاد رو توی این اردو ها درک کردن. همون چیزی که نسل قبلی ما توی جهاد سازندگی بهش رسیده بودن. اما به هر دلیلی جهاد سازندگی از هم پاشید و میشه به عینه دید که اردو های جهادی هم دارن به اون سمت پیش میرن. باید مراقب باشیم. خیلی موافق این نیستم که اردو های جهادی محلی بشه برای جولان دادن یه سری افرادی که هیچ دلسوزی برا معنای جهاد ندارن. یا به قول حاج قاسم اردو های جهادی نباید پروژه محور باشه.... سخن در این زمینه بسیار است......

ـ پیامک از مصطفی: "وداع ماه رمضون امسال نمیدونم چرا بوی هیئت فاطمیون یزد رو میده."

ـ دلم گرفته برا مکانی که زمانی محل تجمع دلدادگان و  عاشقان اهل بیت بود و اگه یه کم توجه میکردی عطر گل محمدی رو بعد از مراسم از اون میشنیدی. حالا شده جولانگاه هرمی ها و ..... خدا بگذره از مسببینش.

ـ از این عادت نشینی ها باید عبور کرد. باید کاری کرد حسین وار. باید گذاشت و گذشت....

ـ این روزا توی اصفهان تشییع شهدا رونق گرفته. از جبهه غرب میان. در باغ شهادت باز باز است.....

 

                                                                -------------------------------------------------------

ـ کاروانی راهی کربلاست. باید خودمو توش جا کنم. دلتنگ حرم اربابم. دلتنگ.....

ـ آدمایی رو توی این اردو جهادی(بازفت استان چهار محال) دیدم که دوست داشتم بشینم یه دل سیر باهاشون حرف بزنم.  خالص خالص بودن. انگار یه شیشه شفاف. مثل حسین که از شیراز اومده بود و علی سینایی که از همدان یا حتی هاتف با اون همه شیطنتاش. از زندگی تکراری براشون بگم  و از اینکه دارم عادت نشین قبرستان میشم. بگم که یه روزی هم من آرمانی بودم و دنبال جامعه امام زمانی. دلتنگی هامو براشون بگم و یه دل سیر  اشک بریزم. بهشون بگم که بابا ما هم امام زمانی بودیم و خدا کنه که باشم. بگم که دعا کنید از این وضع در بیام. بگم که دلتنگ اون روزایی هستم که تا واژه "یاابن الحسن" رو میشنیدم..... اما نشد. شاید من لیاقت نداشتم. اما خوشحالم که توی جامعه ما هنوز میشه از این بچه ها پیدا کرد.

ـ وعده بنده خسران زده ی ماه خدا...........عصر روز عرفه صحن حسین کرب و بلا

  ـ "دهر بر مراد حقیران میچرخد٬ تا تو در کشاکش بلا امتحان شوی.و این ابتلائات نیز پیوسته میرسد تا رغبت تو در لقای خدا افزون شود." (شهید آوینی)

                                 

                                                                                                               یا علی

 

 

 

قحطی زده گان سومالیایی رو در یابیم

.....

 

 

                                                         ---------------------------------------------------------

ـ لبیک یا قائد....

ـ اگه خودمون نمیتونیم کمک کنیم٬ حداقل مبلغ این کار باشیم....

                                                                                                               یا علی